عاشقانه ها

دوباره دلتنگ

دوشنبه 25 اردیبهشت 1391

داشتم و دارم.

تو معنی اینجور چیزارو درک نکردی هنوززززززززززز

بله عوض شده.


باز هم دلتنگ

شنبه 23 اردیبهشت 1391

من همیشه دوستت داشتم بیشتر از اونچه که فکرشو بکنی.

وقتی خیلی حرف برای گفتن دارم و نمیدونم از کجا شروع کنم

سکوت میکنم.


دلتنگ

چهارشنبه 20 اردیبهشت 1391

دراز کشیده ام

         روی زمینی که

از سنگینی رویاهایم

                             گود شده است...

و از آسمان

قطره های اشک مهتاب

میریزد آرام آرام

ومن خیس میشوم از انگار

                                خشکی...


دلتنگ3

دوشنبه 22 اسفند 1390

به دلتنگی هایمـــ دست نزن

می شكند بغضــم یك وقت !!

آنگاه غرق می شوی در سیلابـــــ اشكهایی كه

بهانه ی روانــــــ شدنش هستی !!


دلخسته3

جمعه 19 اسفند 1390

دلم گرفته است ......

                    دلم گرفته است ....

                                            به ایوان میروم و انگشتم را بر پوست کشیده شب میکشم

چراغ های رابطه تاریکند....

چراغ های رابطه تاریکند...

کسی مرا به مهمانی گنجشکها نخواهد برد

کسی مرا به آفتاب معرفی نخواهد کرد

پـــــــــرواز را به خاطر بسپار

                                  پرنده مردنی است...


برباد رفته

پنجشنبه 11 اسفند 1390

عاشقت خواهم ماند بی آنکه بدانی

دوستت خواهم داشت بی آنکه بگویم

درد دل خواهم گفت بی هیچ گمانی

گوش خواهم داد بی هیچ سخنی

در آغوشــــــــــت خواهم گریست بی آنکه حس کنی

در تو ذوب خواهم شد بی هیچ حراراتی

اینگونه شاید احساسم نمیرد...


لذت

شنبه 6 اسفند 1390

خدایا میگویی عادلم....مهربانم.....

اما ما انسانها از تو مهربانتریم چون حتی مادری که بچه اش را بدنیا میاورد دوست ندارد عذابکشیدن بچه اش را ببیند حتی اگر به او بدی کرده باشد اما تو ایستاده ای و از عذاب کشیدن افریده خود لذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذت میبری.

و دست اخر میگویی این بنده لیاقت نداشت مگر انها  که  از خوشبختی بالا میاورند لیاقت دارند.؟؟؟جواب اینرا هم با حکمت تمامش میکنی.

اری  عاقبت ادمهایی مثل من در حکمت تو کشیدن عذابهایی است که در حکمت تو گنجانده.اگر میخاستی میتوانستی به ما هم کمی حکمت خوب بدهی همه  دست خودت بود.نخواستی چون دوستمان نداشتی....

مگر نمیگویی انها لیاقت دارند پس جای مارا فقط برای دو روز عوض کن انوقت ببین ترازوی عدالتت چه میگوید؟؟؟؟؟

هر چقدر دلت میخواهد عذابم بده.حداقل لذت که میبری.


خسته دل2

یکشنبه 23 بهمن 1390

خدایا خسته شد ه ام.دیگر صدای نفسهایم ازارم میدهد...


4...

یکشنبه 16 بهمن 1390

    همه میدانند    ...

              که من و تو باغ را دیدیم..

                                .وا زآن شاخه بازیگر دور از دست.........سیــــب را چیدیم

همه میترسند....

                همه میترسند اما من وتو ..

                           ..به چراغ و آب و آیینه پیوستیم و ............نتـــــــرسیدیم

                                                   سخن از روز است و پنجره های باز و هوای تازه

سخن از دستان عاشق ماست

                             به چمنزار بیا و صدایم کن....


3...

پنجشنبه 13 بهمن 1390

و من هنوزم عاشقم ..آنقدر که میتوانم هر شب بدون آنکه خوابم بگیرد از اول تا آخر بی مهری هایـــــــت را بشمارم و دست آخر همه را فــــــراموش کنــــــــم .......


مرگ

شنبه 8 بهمن 1390

خدایا خسته ام از دنیایت.دنیایی که هیچ رحمی به من نکرد.خدایا خسته ام از کشیدن روزهای سنگین .شانه هایم دیگر تاب وتوان ندارند.زیر اینهمه بار خرد شدند.

خدایا این منم ...منی که ادعای توانش میشد و هر روز که از خواب بیدار میشد میگفت من میتوانم .دیگر نمیتوانم.........................تمامش کن خدا.کمرم  خم شد  از سنگینی این لحظه ها.دیگر دستهایم هم نای کشیدن این روزها را ندارد.چرا نگاهم نمیکنی.مگر نه اینکه منم بنده توام.چرا کمکم نمیکنی...اگر لیاقت خندیدن را ندارم.اگر لیاقت زندگی را ندارم لیاقت عذاب کشیدن را هم از من بگیر.این نفسها را ارزانی کسانی  کن که دوسشان داری.


خداحافظ

جمعه 7 بهمن 1390

شاید پرنده بود که نالید..........................یا باد در میان درختان

یا من ,که در برابر بن بست قلب خود.................چون موجی از درد بالا میامدم

  و از میان پنجره میدیم.......................که ان دو دست,آن دو سرزنش تلخ.........

در روشنای سپیده دمی کاذب تحلیل میرود.....و یک صدا در افق سرد..                                  

  فریاد زد ..............................خداحافظ


یاد تو

پنجشنبه 6 بهمن 1390

آفتاب که می تابد....پرنده که می خواند..و نسیم که می وزد....با خودم میگویم حتما حال تو خوب است که جهان اینهمه زیباست.


امتحان

پنجشنبه 6 بهمن 1390

امروز امتحان ریاضی کاربردی داشتم 20میششم


دلخسته

سه شنبه 4 بهمن 1390

کاش چون پاییز بودم

کاش چون پاییز خاموش و ملال انگیز بودم

برگهای آرزوهایم یکایک زرد میشد

آفتاب دیدگانم سرد میشد

پیش رویم.....چهره تلخ جوانی

پشت سر.........آشوب تابستان عشقی ناگهانی

سینه ام......منزلگه اندوه و درد بد گمانی

کاش چون پاییز بودم.....


تعداد کل صفحات: (5) 1   2   3   4   5   

فهرست وبلاگ

پیوندهای روزانه

آرشیو

نویسندگان

پیوندها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

جستجو

آخرین پستها

اَبر برچسبها